Op een bewolkte middag in maart ben ik naar de Amsterdamse Waterleidingsduinen gegaan. Ik heb al eerder kennisgemaakt met dit bijzondere gebied om te genieten van de rust en zo ook deze keer. Mijn Sigmalens 150-500 heb ik verkocht en ik kon nu uitgebreid mijn nieuwe lens uitproberen, de Canon 400mm.
Nadat ik het tarief van € 1,50 had voldaan kwam ik dit mannetje damhert tegen. Direct kreeg ik te maken met een luxeprobleem. Bij de meeste dieren moet je 8 stappen naar voren nemen, deze keer 8 stappen naar achter om niet enkel het oog van dit dier op de foto te krijgen. ISO 400 / 1/400sec en diafragma 5.6
Dit exemplaar bleef op grotere afstand. Dat voelt ook wat "normaler." Het damhert hieronder had minder haast. ISO 640 / 1/400sec en diafragma 7.1 en onder 5.6
Ik begaf me even in een duinpannetje toen onverwachts deze vos me gezelschap kwam houden. Een rare gewaarwording. Veel vossen heb ik ik tot op heden niet voor mijn lens gehad en als er een voor de lens verscheen was het meer een impressie en een bewijs voor thuis. Dit dier had alle tijd en zal gedacht hebben: "nu je er toch bent, maak dan maar wat foto's". Dat heb ik dan ook maar gedaan. Ook nu weer een luxeprobleem: enkele stappen naar achter ;-).
Omdat is in een duinpan stond kwam ik op ooghoogte met de vos. Dat scheelde plat op mijn buik gaan. De foto's hieronder zijn genomen met 1/1000 sec F5.6 en ISO 640.
Ik heb genoten van het rustige gebied. Tegelijkertijd gaf het me een dubbel gevoel. Ik neem foto's die voor mij bijzonder zijn en anderzijds: hoe normaal is het dat een hert nog net niet tegen de lens aanloopt en een vos bijna bij je op schoot zit? Om nog maar niet te spreken over de hoeveelheid damherten. Ruim 3000 herten in dit gebied zonder natuurlijke vijand. In ieder geval heb ik dan van deze nood een deugd gemaakt. Geniet van de foto's ;-)
Een nieuwe ervaring was de schuilhut van Han Bouwmeester op de Lemelerberg. Met de fotografen Gerard Roest en Henk Bouter heb ik een dag in februari doorgebracht in het prachtige Overijssel. In het begin ratelde de spiegelreflexcamera dat het een lieve lust was. Wat later op de dag ben ik gaan experimenteren en heb ik geprobeerd foto's te maken die afwijken van het normale patroon. Hieronder een impressie.
Een kuifmees is een prachtig vogeltje. Deze dag hebben we dit beestje veel voor de lens gehad. Dat het die nacht gevroren had is op de boomstam nog te zien.
Hieronder een weergave van de "gewone" vink. Ik blijf deze mooie vogel bewonderen. Onderstaande foto's zijn genomen met een 500e seconde, F6.3 en een ISO-waarde van 500. Met de Canon 7D is dat geen enkel probleem.
Roodborst..
1/1250 sec, F 6.3 en ISO 500.
#specht. Ik blijf het een mooi beest vinden. De foto's vertellen het verhaal :-)
 |
| Samen |
Ik kijk uit naar de volgende keer. Fotografie blijft een geweldige hobby.
Voorgaande jaren was ik niet tevreden over de foto's die ik had genomen van zwaluwen. In de Alblasserwaard zijn ze volop te zien. Als de jongen gevoerd worden vind ik dat een fascinerend gebeuren. Een grote snelheid en een uiterste precisie. Vaak waren ze net iets te ver van mij vandaan. Een andere factor was een te onrustige achtergrond. Deze keer ging het beter. De zwaluwen van 2014.
De kunst blijft om scherp te stellen op de kop van de voerende zwaluw en de jonge zwaluw die gevoerd wordt.
Grote snelheid en uiterste precisie.
Wie is er aan de beurt?
Bij de foto's hierboven zijn de poses van de vogels mooi. Wat mij nog niet beviel is het ijzeren hek. Een paar dagen later kreeg ik een houten hek cadeau. ;-) Dat werd nog meer genieten.
De vrijdag voor voorjaarsvakantie heb ik genoten van een zilverreiger. Hij stond eigenlijk iets te ver weg maar deze mooie vogel trok mijn aandacht. Aan de houding kon ik zien dat de vogel erg waakzaam was en er iets stond te gebeuren. Het had natuurlijk een kikker kunnen zijn maar deze keer was het een mol. Voor mij was dat een cadeau, de mol zelf zal daar anders over gedacht hebben. Blijkbaar was het een drassig gedeelte want de spetters vlogen in het rond. Op de foto is dat ook te zien. Hieronder het verhaal in beelden.
Samen met mijn dochter Anouk heb ik genoten van dit torenvalkje. We hadden eerst de hond laten rennen en voor de zekerheid had ik de camera meegenomen. Vanaf een flinke afstand zagen we hem zitten. We hebben het gedrag geobserveerd. Op een paal zitten, op de grond en weer terug. Dat patroon herhaalde zich en het prachtige beest schroomde niet om op een meter of 12 van ons af te gaan zitten. Het geluk heb je niet altijd aan je kant maar deze keer wel.
De smienten fascineren met altijd. Prachtige beesten vanwege hun mooie kleuren en vormen. Aan de andere kant van de weg zagen we ze. Waarvan akte :-)
Dat ik een dag op pad was is een tijdje geleden. Daarom plaats ik "losse", mooie momenten.
Graag kom ik in de Biesbosch. De auto had ik deze keer bij de pont geparkeerd en ik ben een eind gaan lopen langs een grote plas. Daar zag ik deze boom met aalscholvers. Tijdens het maken van deze foto dacht ik dat een zwart / wit foto ook mooi zou zijn. Vandaar dat ik deze compositie dan ook zo plaats.
Een mistige polder is altijd interessant. De meest eenvoudige vormen krijgen een ander karakter. Deze zwanen hoorde ik aankomen door het geluid van hun zware vleugelslag. het was een kwestie van volgen in de lens en klikken. Hier het resultaat genomen met 1/2000 seconde. Als "bevroren" gaan de zwanen door het landschap.
Drie soorten ganzen te bespeuren in dit moment. Ik zag de onrust in de groep en dan is het wachten op het moment dat ze gaan vliegen. Genomen met 1/640 seconde en een ISO van 2000. Met de Canon 7D geen probleem ;-)
Deze Zilverreiger heb ik een tijdje geobserveerd. Daarna wat foto's genomen maar ze waren naar mijn mening te statisch. Na een tijdje ging hij er vandoor en landde een klein stukje verderop in het water. Voor het water aangeraakt werd nam ik de foto.
Na een paar mislukte pogingen kreeg ik deze valk er nog behoorlijk op. Iedere keer ging vloog hij weg maar kwam op dezelfde paal weer terug. Tijdens het vliegen kon ik een stukje dichterbij komen om uiteindelijk deze foto te maken.
Ook de buizerd hieronder deed mij een plezier. Een statief had ik niet bij me maar de deur van de auto werkt ook prima. In de vlucht kon ik deze rover op de plaat krijgen.
